Terug naar het keuzemenu van de pausen

Alexander VIII

Innocentius XI overleed op 12 augustus 1689. De dreiging van een schisma met Frankrijk hield het conclaaf bezig. Met de 70-jarige Pietro Ottoboni wou men slechts een overgangspaus aanstellen, maar Lodewijk XIV stelde zijn veto. Pietro begon toen op subtiele wijze kritiek te uiten op de overleden paus, bij voorkeur in het bijzijn van Franse kardinalen... waarop de koning plotseling zijn veto introk en Ottoboni toch Alexander VIII werd.

'Het is vijf voor twaalf, verkondigde hij zonder blikken of blozen. 'Laten we deze laatste kans onmiddellijk met beide handen grijpen.' Hij hield woord. Hij liet zijn grote familie van VenetiŽ naar Rome overkomen om er de' goudmijn' uit te buiten. Hertogdommen werden aangekocht, er werden 'mooie huwelijken' afgesloten en men kon prins of kardinaal worden ook al was men pas 22!

De paus bezorgde Frankrijk niet de minste last. Dit had hij trouwens tijdens het conclaaf duidelijk laten doorschemeren. Lodewijk XIV, van zijn kant, deed ook een toegeving: hij trok zich terug uit Avignon. Op het vlak van de koninklijke rechten gaf hij echter geen duimbreed toe. De toenadering tussen Rome en Frankrijk bleef dus steken in een uiterst koele relatie.

Op het gebied van het geloof verwierp Alexander VII 31 jansenistische voorstellen over de genade, de machtsverhouding tussen het concilie en de paus en de grenzen van de onfeilbaarheid.

Tijdens de laatste maanden van dit korte pontificaat ontstonden er moeilijkheden. De paus had wel de belastingdruk verlicht, maar dreef ook de rekrutering van soldaten op om VenetiŽ te helpen in een poging de Turken tot staan te brengen. Dat werd beschouwd als favoritisme tegenover zijn geboortestad. Hij stierf onverwachts op 1 september 1691.

Terug naar het keuzemenu van de pausen