Terug naar "I, Claudius: historische achtergrond"

Octavia

Octavia (ca. 70-11 voor Christus), dochter van Gaius Octavius en Atia, en volle zuster van keizer Augustus. Uit haar eerste huwelijk, met Gaius Claudius Marcellus, had zij een zoon en twee dochters. Deze zoon, Marcus Claudius Marcellus, huwde Augustus' dochter Julia.

Na de dood van haar man huwde Octavia ter bezegeling van het tussen Octavianus en Antonius gesloten pact van Brundisium (40 voor Christus) met Marcus Antonius, aan wie zij twee dochters schonk, Antonia maior en Antonia minor. Aanvankelijk vergezelde zij Antonius naar Griekenland, maar toen hij naar het oosten trok, liet hij haar achter. Dank zij haar bemiddeling tussen Antonius en Octavianus kwam in 37 het verdrag van Tarente tot stand, dat het driemanschap tussen dezen en Marcus Lepidus voor vijf jaar verlengde. Toen Octavia haar in de netten van Cleopatra verstrikte man versterkingen wilde brengen, zond hij haar terug (35 voor Christus). De steeds dieper wordende kloof tussen beiden liep in 32 uit op een scheiding.

Teruggetrokken levend wijdde Octavia zich daarna aan de opvoeding van haar eigen kinderen en die uit Antonius' verbintenissen met Fulvia en Cleopatra. Haar loyaliteit en edele gezindheid bezorgden haar de sympathie van allen. Na haar dood (11 voor Christus) werd zij bijgezet in het Mausoleum Augusti. Een basalten kop in het Louvre te Parijs laat op indrukwekkende wijze de voorname trekken zien van deze nobele vrouw.

Terug naar "I, Claudius: historische achtergrond"