Terug naar "I, Claudius: historische achtergrond"

Cleopatra

Cleopatra VII (Philopator), de beroemdste en meest beruchte Cleopatra, dochter van Ptolemaeus XII, regeerde eerst (51 vC) samen met haar broer-gemaal Ptolemaeus XIII. Naar Syrië gevlucht, kwam ze in 48 met een leger naar Pelusium, waar haar broer haar met zijn eigen troepen de weg wilde versperren. Daar werd Pompeius op bevel van Ptolemaeus bij zijn ontscheping vermoord.

Caesar, te Alexandrië aangekomen, ontbood beiden en trachtte hen te verzoenen. Cleopatra ging hem op eigen initiatief opzoeken en liet zich in zijn verblijfplaats binnensmokkelen: het begin van hun liefdesavontuur. De regent Pothinus liet Achillas met zijn troepen uit Pelusium oprukken en de Romeinen aanvallen: Bellurn alexandrinurn.

Arsinoè, de jongere zuster van Cleopatra, en na haar Ptolemaeus XIII voegden zich bij het leger van de Alexandrijnen en Ptolemaeus verdween in de strijd. Na de overwinning in 47 maakte Caesar met Cleopatra een reis op de Nijl en keerde terug naar Rome; Cleopatra regeerde samen met haar jongste broer en echtgenoot Ptolemaeus XIV. Ze baarde in augustus 47 een zoon, die naar zijn vader Caesar, door de Alexandrijnen echter Caesarion genoemd werd. In 46 ging ze met hem Caesar in Rome bezoeken, waar ze in een villa in zijn tuinen aan de Tiber verbleef. Vermoedelijk woonde ze daar de vier triomfen van Caesar bij; bij de tweede werd haar zuster Arsinoè, met gouden ketenen geboeid, meegevoerd.

Na de Iden van maart 44 en de moord op Caesar vluchtte ze naar Egypte. Haar broer stierf kort daarop en ze regeerde samen met haar driejarige zoon, die de dynastieke naam Ptolemaeus (XV) droeg.

Toen Marcus Antonius na zijn overwinning op de republikeinen te Philippi de zaken in het Oosten kwam regelen, ontmoette Cleopatra hem te Tarsus in 42. De triumvir werd onmiddellijk verliefd op de koningin en ging met haar in de winter van 41 een 'onvergelijkelijk leven' van genot en plezier smaken te Alexandrië. Cleopatra had intussen haar zuster Arsinoè in de Artemistempel te Ephese laten vermoorden.

Hoewel Antonius in 40 hertrouwd was met Octavia, zuster van Octavianus (Augustus), huwde hij Cleopatra volgens Egyptisch recht in 36 te Antiochië. Ze had toen van hem reeds de tweelingen Alexander Helios en Cleopatra Selene (later echtgenote van Juba II van Mauretanië), waarschijnlijk in 40 geboren, en weldra baarde ze Ptolemaeus Philadelphus.

In de zomer van 36 vergezelde ze Antonius die zijn veldtocht tegen de Parthen begon tot aan de Eufraat en keerde daarna langs enkele gebieden die ze van hem als bruidsgift ontvangen had (Jericho en Trans-Jordanië) naar Egypte terug. Antonius vierde in 34 te Alexandrië zijn triomf op de Armeniërs en verdeelde plechtig het Egyptische rijk, waaronder ook Romeinse

gebieden, onder Cleopatra en haar kinderen. De twee volgende jaren verbleven beiden te Ephese, Samos en Athene. In 32 verklaarde Octavianus de oorlog aan Cleopatra en op 2 september 31 had de zeeslag nabij Actium plaats.

Octavianus viel daarna in 30 via Syrië Egypte binnen en veroverde Alexandrië. Antonius en Cleopatra pleegden zelfmoord. Ptolemaeus XV werd op bevel van Octavianus vermoord; de overige kinderen van Cleopatra gingen naar Rome.

Terug naar "I, Claudius: historische achtergrond"